Pochodził z Kafarnaum, gdzie trudnił się pobieraniem podatków dla cesarza rzymskiego. Był synem Alfeusza i zanim Pan Jezus powołał go do grona apostołów nosił imię Lewi. Z wdzięczności dla Zbawiciela nazwał się Mateuszem, to jest "darem Bożym". Pan Jezus często przebywał w Kafarnaum, gdzie głosił nauki nad jeziorem Genezaret, albo w synagodze. Czynił też tam liczne cuda.
Przechodząc pewnego razu koło domu celnika Lewiego przystanął i wezwał go, aby z Nim poszedł. Jak powiadają Ojcowie Kościoła: "Nie namyślał się Mateusz, nie ociągał i nie zwlekał". Od tej pory stał się Mateusz gorliwym zwolennikiem Boskiego Mistrza i nieodstępnym towarzyszem na wszystkich Jego drogach.
Po Wniebowstąpieniu i Zesłaniu Ducha Świętego działał Mateusz wraz z innymi apostołami lat kilka w Palestynie. On pierwszy, około roku 70. opisał życie i śmierć Pana Jezusa. Swemu dziełu nadał tytuł "Ewangelia", tj. "radosna nowina".
Gdy apostołowie wyruszyli nauczać inne narody, Mateusz udał się do Arabii. Tam wśród wielkich trudów i prześladowań głosił naukę Chrystusa. Potem jak podają jego biografowie działał jeszcze w Etiopii, kraju Partów i Persji. Życie swe zakończył jako męczennik, przebity włócznią, gdy odprawiał Mszę świętą. Bezpośrednią przyczyną jego śmierci miała być odmowa nakłonienia córki królewskiej, aby porzuciła życie w stanie panieńskim. Nieznana jest data jego śmierci. Kościół Zachodni od IX wieku czci św. Mateusza w dniu 21 września. Św. Mateusz uznawany jest za patrona urzędników podatkowych i celników.
opr. AG
