W dniu 2. lutego w Kościele Katolickim jest obchodzona uroczystość Ofiarowania Pańskiego. W polskiej tradycji jest to też święto Matki Bożej Gromnicznej. Od 1997 r., w tym dniu, Kościół powszechny obchodzi Dzień Życia Konsekrowanego, ustanowiony przez Jana Pawła II. To czas poświęcony modlitwie za osoby, które oddały swoje życie na służbę Bogu. Podstawowy akcent Święta położony jest na Osobę Jezusa Chrystusa, który jest "światłością świata", więc tematem przewijającym się przez liturgię jest światło. Światło świecy gromnicznej symbolizuje Chrystusa "światłość prawdziwą, która oświeca każdego człowieka, gdy na świat przychodzi".
Uroczystość Ofiarowania Pańskiego, która przypada w 40-tym dniu po Bożym Narodzeniu jest pamiątką ofiarowania Pana Jezusa w świątyni jerozolimskiej i dokonania przez Matkę Bożą obrzędu oczyszczenia. Podczas Ofiarowania starzec Symeon biorąc na ręce Pana Jezusa wypowiedział prorocze słowa ogłaszające światu, że Jezus jest Światłem świata i Zbawieniem narodów.
W Jerozolimie, gdzie Ofiarowanie Pańskie obchodzone było już w IV w., odbywały się uroczyste procesje ze świecami. Począwszy od IX w. wierni w tym dniu przynoszą do pobłogosławienia świece, zwane gromnicami.
W Rzymie odbywała się najstarsza maryjna procesja, z zapalonymi świecami. Zapaloną gromnicę starano się zanieść do domu, by od niej rozpalić ogień, który zwiastować miał zgodę i miłość w rodzinie. Gromnicami są też świece chrzcielne, które symbolizują w życiu nowo ochrzczonej osoby wkroczenie światła wiary, która prowadzi przez życie. W święto, w którym Matka Najświętsza ofiaruje Panu Bogu największy Dar, jaki otrzymała - Syna, Jezusa Chrystusa, a tym samym składa w ofierze siebie, Jan Paweł II ustanowił Światowy Dzień Życia Konsekrowanego. To pozwala na refleksję nad darem życia poświęconego Bogu. Osoby konsekrowane na podobieństwo Ofiarowania Pańskiego, składają ofiarę z siebie samych, w miłości do Chrystusa. Dzień podkreślający tę wyjątkową więź człowieka z Bogiem, wskazuje też na wartość życia konsekrowanego dla misji Kościoła, stanowiącego cenny i nieodzowny dar także dla teraźniejszości i przyszłości Ludu Bożego... [JPII].
(przyg. anon)
