...Obok mnie stoi piękny relikwiarz z relikwiami św. Jana Marii Vianneya - proboszcza z Ars. Chcę napisać o nim kilka zdań, bo przed nami Wielki Czwartek - największe święto kapłanów, a już od 19 czerwca, z woli Ojca Świętego Benedykta XVI, rozpoczniemy Rok Kapłaństwa związany z obchodami 150-lecia śmierci świątobliwego proboszcza z Ars. Cieszę się więc, że w swoim doczesnym znaku relikwii, a przede wszystkim w tajemnicy świętych obcowania jest przy mnie kapłan, który udowodnił, że da się być świętym proboszczem, a praca w parafii może być najpiękniejszą przygodą duchowego życia.... Nie mogło być lepszego miejsca na sanktuarium poświęcone temu pokornemu księdzu. Jan Maria Vianney nie zniósłby zapewne klimatu wielkiego miasta i przygniotłaby go wielkość jakiejś monumentalnej świątyni. Dlatego polskie Ars jest małe, bo liczy zaledwie 400 mieszkańców, a pośród kilkudziesięciu domów, tuż pod lasem, stoi mały kościół, w którym blisko tabernakulum umieszczone są relikwie świętego proboszcza. Miejscowość nazywa się Mzyki i położona jest w parafii Gniazdów, na terenie archidiecezji częstochowskiej. Zapewne w Roku Kapłaństwa stanie się miejscem wielu pielgrzymek. Żeby do niej dotrzeć, trzeba skręcić z dużej drogi wiodącej z Częstochowy do Katowic i wąską, asfaltową uliczką dojechać do Mzyk. Mały kościółek ma rangę sanktuarium, bo przecież w wydaniu proboszcza z Ars świętości nie mierzy się wielkością murów, ale wielkością serca. Moja pielgrzymka do tego miejsca pozwoliła mi jeszcze raz odkryć duchowość tego kapłana - tu wszystko jest niepozorne, małe, ale jednocześnie pachnące wsią, polami i lasem. A sama obecność świętego najpierw obnaża nasze ziemskie oczekiwania, a potem dopiero pozwala odkryć tajemnicę prawdziwej świętości. W tym małym sanktuarium nie da się znaleźć kapiących od złota ołtarzy, wielkich tablic fundatorów ani pamiątek po świętym - jest tylko klasyczny portret świętego proboszcza z wychudzoną twarzą i siwiutkimi włosami, no i relikwie - znak wyjątkowej obecności świętego...
[Ks. Andrzej Przybylski, Niedziela ed. ogólnopolska 15/2009]
