Rozpoczął się Wielki Post. Módlmy się za siebie wzajemnie, żeby ten czas był owocny, głęboki i uduchowiony, nie tylko czasem udowadniania sobie, że da się radę np. bez słodyczy, ale żeby przede wszystkim każdy z nas mógł jeszcze bardziej zrozumieć, że nie da rady żyć bez Boga. Prośmy Go o konkretne rzeczy na ten czas.
O jasne zobaczenie w sobie tego, co jest do naprawienia, o odwagę, pokorę stawania w prawdzie i wytrwałość w podjęciu tego trudu.
On odpowie i poprowadzi, bo przecież zależy Mu na nas i często wystarczy choć mała tęsknota z naszej strony, a On jest już w stanie zdziałać cuda. Pomimo naszego strachu, czasem tak bardzo irracjonalnego. Prośmy o docenianie możliwości, jakie daje nam wspólnota (powierzenie się czyjejś modlitwie, rozmowa, troska innych, przyjaźń), czy choćby przebywanie w Krakowie - praktycznie całodzienna okazja do uczestniczenia w Eucharystii, przystąpienia do sakramentu pokuty - bo przecież tak wielu ludziom tego brakuje. Nie pozwólmy na to, żeby to było po prostu kolejnych 40 dni bez imprez czy czegoś tam, czego sobie odmówimy. Niech to będzie Wielki Post przeżyty zupełnie na nowo, z prawdziwą odmianą serca - choć jednej jego komórki, choć jednej jego rany czy troski.
Agalaura
