Dwa dni: Święto Świętych Archaniołów i Wspomnienie Aniołów Stróżów zainspirowało autorów do wielu pytań do danych nam przez Boga Aniołów.
Człowiek: Cześć! Witaj! Jak się czujesz? Dzisiaj Twoje święto - 2 października. Czy jest to dla Ciebie czas wyjątkowy?
Anioł: Nie bardzo... hmmm. Dzień pracujący - jak każdy inny. Pracuję przecież przez okrągły rok, czy w dzień, czy w nocy, nie mam wytchnienia. Czuwam i wstawiam się za człowiekiem, którego strzegę.
Człowiek: Mówisz, że niczym nie różni się ten dzień od innych... A powinien?
Anioł: Oczywiście! Moim marzeniem jest, aby człowiek zauważył moje istnienie. Żeby po prostu uwierzył w działanie "duchów niebieskich". Nic poza tym. O, przepraszam, i jeszcze, żeby nie zapominał o modlitwie do mnie - to bardzo zbliża do Boga, bo ja jestem przecież pośrednikiem między Bogiem a człowiekiem. Ludzie nie zdają sobie nawet sprawy, że tak wiele mogę zdziałać u Pana Boga - wystarczy mnie poprosić. Nic trudnego! On bardzo nas lubi.
Człowiek: Mówisz, że ludzie nie chcą wierzyć w anioły. Jak myślisz, dlaczego?
Anioł: Bo nas nie widzą... Poza tym słyszą od małego, że trzeba się modlić do aniołów, ale tak naprawdę uważają to za jakieś bajki. A my przecież istniejemy, jesteśmy z ludźmi od poczęcia, strzeżemy ich dusz przed złem, a często też pomagamy ich ciałom. Tylko oni o tym nie wiedzą, są ślepi. Myślą, że są tak genialni sami w sobie. Ile razy ratowałem ludzi zagubionych w górach, stających w obliczu śmierci w wyniku, na przykład, groźnego wypadku samochodowego... I zero wdzięczności!!! Ale ja i tak czuwam - taka moja rola, a Panu Bogu sprzeciwiać się nie mogę!
Człowiek: Masz jeszcze jakieś inne zadania od Pana Boga?
Anioł: Czasami zdarza się, że zstępuję na ziemię w ciele człowieka, ale to jest trochę niewygodne. Bo wiesz przecież - ja kocham wolność, nie lubię tłamsić się w jakimś ciele... Pomagam wtedy innym ludziom. Nie zdarzyło ci się nigdy, że ktoś zupełnie obcy pomógł ci w jakiejś trudnej sytuacji? Są na ziemi ludzie niewiele mniejsi od aniołów. Trzeba tylko otworzyć oczy na Boże działanie.
Człowiek: A jak wyglądasz - tak naprawdę?
Anioł: Ha, ha, ha! Nie powiem - bo sam nie wiem. Jestem duchem - a dla człowieka jest to niepojęte. Wy chcielibyście wszystko zobaczyć na własne oczy, a tu figa z makiem!!! Śmieszą mnie niektóre wasze wyobrażenia na mój temat - amorki ze strzałami to już trochę przesadne, ale skoro wam to pomaga wierzyć - to dlaczego nie...
Człowiek: W Kościele niewiele mówi się o aniołach... Możesz nam wyjawić jakąś maleńką tajemnicę?
Anioł: Są źródła, które mówią o nas. Ukazywaliśmy się przecież wielu świętym, papieżom, Ojcom Kościoła, na przykład Tomaszowi z Akwinu - on to nawet popełnił poważne dzieło o nas. Wystarczy poszukać!
Człowiek: A wielu was jest?
Anioł: Oj, to trudne pytanie. Każdy człowiek ma przynajmniej jednego Anioła Stróża, poza tym dzielimy się na 9 chórów: Serafinów, Cherubinów, Tronów, Panowań, Mocarstw, Władz, Zwierzchności, Archaniołów i Aniołów. Oczywiście najważniejsi są Archaniołowie na czele z Archaniołem Michałem - najpotężniejszym wojownikiem. Są jeszcze Archanioł Gabriel i Rafał - mocne duchy, które wspierają ludzi.
Człowiek: Jak w skrócie możesz opisać to, co robisz na co dzień?
Anioł: Można to opisać jednym słowem - WALKA, ciągła walka między dobrem a złem o zbawienie człowieka. Taki już nasz los! Ale jeśli człowiek uwierzy w nas - jest to zawsze walka zwycięska. Bóg jest mocny i potężny, więc wszelkie zło ucieka tam, gdzie jego miejsce - do piekła... Alleluja!
Człowiek: Alleluja! Dziękuję bardzo, że znalazłeś trochę czasu na rozmowę ze mną, bo przecież masz tyle pracy... jesteś taki "zalatany"...
Anioł: Tylko bez takich żartów. Ja też dziękuję. Pamiętajcie o modlitwie do nas - to wystarczy!
Diakonia modlitwy Wspólnoty Studenckiej "Ziemia Boga"
