Kult Najświętszej Maryi Panny z Lourdes sięga roku 1858. W cztery lata po ogłoszeniu przez Papieża Piusa IX dogmatu o Niepokalanym Poczęciu, Matka Boża objawiła się ubogiej pasterce, Bernadecie Soubirous, w Grocie Massabielskiej w Lourdes. Podczas osiemnastu objawień (w okresie od 11 lutego do 16 lipca) Maryja wzywała do modlitwy i pokuty. Bernadeta Soubirous (lat 14), jej siostra Tionette (lat 12) i ich mały przyjaciel Jeanne Abadie (lat 13) poszli po drzewo do lasu. Pasterze idąc do Massabielle zobaczyli grotę, przed którą płynął potok. Bernadeta przechodząc przez wodę, usłyszała dźwięk podobny do porywu wiatru. Gdy się odwróciła w kierunku groty po raz drugi usłyszała ten sam dźwięk a patrząc na grotę, zobaczyła piękną Panią w białej sukni z niebieską szarfą i żółtą różą pod każdą stopą, która sygnalizowała palcem, że Bernadeta powinna podejść bliżej. Bernadeta spontanicznie wzięła swój różaniec i klękając próbowała narysować znak krzyża, ale nie mogła tego uczynić dopóki Pani, która miała Różaniec z dużym, świecącym Krucyfiksem, nie zrobiła znaku krzyża. Gdy Bernadeta odmawiała różaniec widziała, że Pani przesuwa paciorki Różańca, ale nie porusza ustami. Ta 'wizja' trwała około 15 minut. Inne osoby nie miały żadnej "wizji", ale Bernadeta opowiedziała im o niej, opowiedziała o niej również swojej matce Soubirous.
Pierwsze z osiemnastu objawień Matki Boskiej w Lourdes miało miejsce 11 lutego 1858 roku. Podczas i po objawieniach Bernadeta Soubirous była przedmiotem podziwu. Jej rodzice przeżywali bardzo ciężki czas z tego powodu, gdyż byli to ubodzy ludzie narażeni na ogromną presję opinii publicznej. Bernadeta natomiast pozostała prostą, szczerą i oddaną dziewczyną, a stając przed badaczami ze strony kościoła i władz świeckich okazuje zdecydowany opór wobec ich niedelikatnej uporczywości, podczas gdy wielokrotnie opowiadała o objawieniach. Decyzja wstąpienia do zakonu dojrzewa w sercu Bernadety i ostatecznie decyduje się wstąpić do zakonu w Nevers, gdyż jej zdrowie jest za słabe, aby sprostać wymaganiom innych zakonów. Bernadeta opiekowała się chorymi. Bernadeta zmarła w środę 16-ego kwietnia 1879 roku, w wieku 35 lat. Na łożu śmierci jeszcze raz powtórzyła i potwierdziła, na prośbę Papieża Piusa IX i Biskupa Lourdes, pod przysięgą, swoje oświadczenia na temat objawień w Massabielle. Po długim i dokładnym procesie, zgodnym z prawem kościelnym, Siostra Marie-Bernarde została uznana za Świętą przez Papieża Piusa XI w dniu 8-ego grudnia 1933 roku. Jej ciało, pozostaje nienaruszone, w szklanej trumnie w kaplicy zakonu w Nevers.
